براي فردا

صف چند كيلومتري كلزيوم-۱۸

با دوستان همراه، از خیابان‌های تنگ و تاریک و از کنار ساختمان‌های قدیمی رم که عمدتاً به سبک گوتیک ساخته شده‌اند گذر کرده و به چشمه خوشبختی می‌رسیم، چشمه‌ای که ظاهراً مأموریت امامزاده‌‌های ما را برعهده دارد و هر کس از آب چشمه بنوشد به آرزوهای خود خواهد رسید!! ما نیز از خدا خواسته و برای آنکه چند یورویی در خرید آب صرفه‌جویی کنیم!! تا می‌توانستیم از آب چشمه خوشبختی خوردیم، آنقدر که دیگر فکر کنم هیچ آرزویی برایمان باقی نمانده باشد!!

چشمه خوشبختی یکی از مراکز تاریخی رم است که در مقابل آن پله‌هایی ساخته شده و توریست ها‌ و مسافران در اطراف آن و بر روی پله‌ها به استراحت مشغولند و ظاهراً یکی از مراکزی است که تازه دامادان و تازه عروسان ایتالیایی در آنجا پیمان مشترکشان را می‌بندند.

پس از گذر از چشمه خوشبختی به مقابل مجلس ملی ایتالیا می‌رسیم، مجلسی که هم اکنون نیز نماینده‌ها در آن مشغول به فعالیت و تشکیل جلسات خود هستند . در مقابل مجلس و در حاشیه میدان تاریخی مقابل آن، مشغول استراحت هستیم که رئیس مجلس به همراه نمایندگان پس از پایان یافتن جلسات، از ساختمان مجلس خارج می‌شوند. رئیس مجلس ایتالیا به همراه چند خبرنگار در حاشیه میدان و در مقابل ما مشغول قدم زدن و گفت و گو با خبرنگاران است و چند قدم آن طرف‌تر سوار خودروی خود که توسط راننده‌ای هدایت می‌شود شده و از محل دور می‌شود.

ساعت نزدیک ده شب است، شهر به سرعت خالی از جمعیت می‌شود و تمامی مغازه‌ها تعطیل. دیگر کمتر کسی را در خیابان‌ها می‌توانید ببینید (یک چیزی تو مایه‌های ساعت 12 شب ما در اصفهان). از اتوبوس و تراموا هم  خبری نیست و مسیر هشت کیلومتری تا کمپ فلامینو را یا می‌بایست با تاکسی برویم و یا پیاده.

اما ظاهراً از تاکسی هم خبری نیست، یک ساعتی را پیاده‌روی می‌کنیم تا بالاخره سروکله یک تاکسی پیدا می‌شود و حدود ساعت دوازده موفق می‌شویم به کمپ محل اقامت برسیم.

 «کلزیوم» از دیگر مراکزی است که فردای آن با معطل شدن در صف چندین کیلومتری بلیط به بازدید از آنجا می‌رویم. فکر می‌کنم جنگ گلادیاتورها به اندازه‌ای در ایران از معروفیت برخوردار باشد که دیگر نیازی به توضیح «کلزیوم» نباشد. کلزیوم، همان محلی است که در دنیاي قدیم گلادیاتورها در آن به جنگ یکدیگر می‌رفتند و مردم رم در آنجا به تماشای نبرد انسان با حیوانات می نشستند. نبرد بردگانی که در جنگ‌ها اسیر شده و یا کسانی که به‌ آئین‌ مسیحیت گرویده بودند با انواع حیوانات وحشی نظیر شیر و…

 فکر ‌کنم سرانجام و فرجام این نبرد یکطرفه هم دیگر نیازی به توضیح ندارد. در هر صورت مردم و شهروندان رمی برای خوشگذرانی و پرکردن اوقات فراغت!! دور تا دور ساختمان با عظمت کلزیوم می‌نشستند و شاهان و شاهزادگان نیز در نزدیک‌ترین ردیف به تماشای صحنه‌های غیرانسانی نبرد انسان با حیوان می‌پرداختند.

اما در کنار کلزیوم ساختمانی بنا شده که نماد پایان خشونت و سخت‌گیری علیه مسیحیت است. «سردرگاه کنستاتیوم» که در آن فرمان تاریخی کنستاتیوم مبنی بر پایان خشونت علیه مسیحیت و کسانی که به این آئین گرویده‌اند، نصب شده است. در خیابان‌ مقابل سردرگاه کنستاتیوم (که عبور خودرو ممنوع است) ترافیک تازه دامادان و تازه عروسان از کشورها و ملیت‌های مختلف است که مشغول عکسبرداری و فیلمبرداری در ژست‌های مختلف هستند و دوربین دیجیتال عکاسی ما نیز از بد حادثه می‌بایست همین جا به مشکل بر بخورد و نتوانیم هیچ عکسی از کلزیوم و سردرگاه کنستاتیوم داشته باشیم اما ظاهراً پاپ خدای مسیحیت ناظر بر اعمال و کردار دوربین ماست و زمانی که پای در سن‌پطرزبورگ می‌گذاریم دوربین عکاسی ما نیز شفا یافته و دوباره به کار می‌افتد!!

در كنار « چشمه خوشبختي»- ۱۷

شاید برای شما جالب باشد که اکثریت جمعیت ایتالیا را روستانشین‌های ایتالیایی تشکیل می‌دهند و تعداد شهرنشین‌های آن از روستانشین‌ها کمتر است. اما روستایی‌های آن را با روستاهای ما در ایران مقایسه نکنید چرا که روستاهای آنان هر کدام برای خودشان شهری هستند، نه از نظر جمعیت بلکه از نظر خدمات و امکانات شهری.

 جمعیت ایتالیا حدوداً به اندازه جمعیت کشور خودمان است اما وسعت آن حدود یک پنجم ایران است. شهر قدیمی و بزرگ رم پایتختی کشور ایتالیا را برعهده دارد که در عصر پنج‌شنبه‌ای پس از طی مسافت بندر «باری» تا «رم» وارد آن شدیم و بالاخره اولین و شاید آخرین ترافیک شهری یکی از پایتخت‌های کشورهای اروپایی را هم دیدیم . ترافیک شهر رم  بیشتر از شهر تهران خودمان نباشد یقیناً کمتر نیست و ظاهراً رانندگی بد ایتالیایی‌ها هم تا حدی صحت دارد (البته نه به بدی رانندگی ایرانی‌ها و صد البته اصفهانی‌ها) چرا که بالاخره ما اولین تصادف دو خودرو را در کشورهای اروپایی، در شهر رم دیدیم.

کمپ زیبای فلامینو، واقع در شرق رم محل اقامت ماست که از قبل رزرو شده. یکی از تاکسی‌های رم را جهت راهنمايی کرایه کرده تا ما را به کمپ فلامینو برساند. سفارت ایران در ایتالیا بالعکس یونان و ترکیه ظاهراً بنای هیچ گونه همکاری با ما را ندارد و حداکثر کمکی که به هیأت ما کرده همین رزرو کمپ بوده.  در چند روز اقامت در رم بدون داشتن هیچ راهنما و لیدری می‌بایست خودمان فکری به حال خود بکنیم و از قسمت‌های مختلف شهر بازدید کنیم.

اولين خبری که در کمپ به ما می‌رسد این است که امروز ظاهراً راننده‌های اتوبوس و تراموا در رم به علت برخی مشکلات صنفی دست به اعتصاب زده و تردد ما در شهر با مشکل مواجه می‌شود!!

انگار همه چیز دست به دست هم داده تا نتوانیم  آن جور که بایست و شایست از رم و زیبایی‌هایش لذت ببریم!!

با چند تن از دوستان، اکیپ چهار نفره‌ای را تشکیل و به طرف «City Center» یا همان مرکز شهر می‌رویم، سیتی سنتر در تمامی شهرهای اروپایی وجود دارد. یعنی بافت قدیمی شهر را که از تردد خودروها و... خالی کرده‌اند و صرفاً عابران پیاده در آن رفت و‌آمد می‌کنند و پر از فروشگاه‌ها و مغازه‌های جدید و قدیم است را در شهرهای اروپایی سیتی سنتر می‌گویند و عمده آثار باستانی شهر در همان بافت قدیمی و یا همان سیتی سنتر متمرکز است و صحنه‌های مختلف اجرای موسیقی و تئاتر و نمایش و... را توسط گروه‌های آماتور و حتی در برخی شهرها گروه‌های حرفه‌ای درخیابان‌های قدیمی سیتی سنتر می‌توانید ببینید.

صدای مکرر آژیر ماشین‌های‌ آمبولانس و پلیس رم از هر گوشه شهر شنیده می‌شود صدایی که اندکی با صدای آژیر آمبولانس‌های ما متفاوت‌تر و تعجیل در موسیقی تند و زننده آن مشخص‌تر است. زنان رمی پوشیده‌تر از زنان یونانی به نظر می‌رسند و بالعکس یونانی‌ها به جای شلوارک‌های کوتاه عمدتاً شلوارهای مردانه به تن دارند و ظاهراً حجاب شرعی در اینجا به علت موقعیت جغرافیایی و هوای سردتر ایتالیا بیشتر رعایت می‌شود!!

City center  رم، همان رم قدیمی و باستانی است که دیوارهای اطراف آن هم همچنان پایدار و مستحکم باقی مانده و از آن به خوبی مراقبت می‌شود.

وارد فضای زیبا و باستانی رم قدیم می‌شویم و پای در تاریخ می‌گذاریم، شهری با سنگ‌فرش‌هایی زیبا و ميدان‌هایی با تندیس‌هایی از گذشتگان که در اطراف آن کالسکه‌ها و درشکه‌هایی مشغول انتقال توریست‌ها به قسمت‌های مختلف رم قدیم هستند.